کتاب چرا از اوانس نپرسیدند- اثر: آگاتا کریستی

بالاخره به آن توده سیاه رنگ مشئوم رسیدند . مردی حدودا چهل ساله که هر چند بی‌هوش به نظر می رسید هنوز نفس می کشید. دکتر قسمت‌های مختلف بدن او را معاینه کرد. نبضش را گرفت و پلکش را بالا زد.
بابی سریع از جا برخاست. مرد شروع به صحبت کرد. صدایش اصلا ضعیف نبود؛ کاملا صاف و زنگ‌دار بود. مرد گفت: «چرا از اوانس نپرسیدند؟» بعد لرزشی سراپایش را فرا گرفت، پلک‌هایش روی هم افتاد و دهانش باز ماند…
او مرده بود.